Güneş cebimde bir bulut peydahladı. Taş, kördür diye yazdım. 
Ölüm, geleceksiz. Şeylerin yalnız adı var. Ve: 'Ad evdir.'   
(Kim söyledi bunu?)  
Dün dağlarda dolaştım,  evde yoktum.  
Bir uçurum  bize bakmıştı,  uçurumun konuştuğu usumda.   
Buydu  bizim kendine sonsuz  olanı  duyduğumuz.  
Nesneler  ki  zamanda   vardır.     
Terziler  çıracısı  Hermüsül Heramise'nin  pöstekisi  her  bahar   
ayaklanırdı.     
Yağmur  yağmamazlık   edemez.  Taş, düşmemezlik.

Ne diyordum, dünyanın düşünceleri yoktur.  Otların canı sıkılmaz.   
Kurşunkalem kendini ağaç sanır. Ufuk, hüthüt kuşu.   
Seni bilmem,  bir söylene dönüşmek içindir dünya. 
Onun için başka bir son yok. Bir söylene dönüşmek, bir söylen olmak! 
Sonsuzluk dediğimiz budur.

Nerden başlasam yine oraya geliyorum. Ben gidiyorum. 
Ölüme, o büyük tümceye,  çalışacağım.

                                                      İlhan Berk

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır